Implementacja zasady Magrudera do procesu planowania działań taktycznych w domenie lądowej

Abstrakt

Zasada Magrudera mówi o prostocie wykorzystania możliwości zmylenia przeciwnika poprzez wykorzystanie jego błędnego przekonania o działaniu wojsk własnych. Na podstawie tego oraz znanych dotąd cech mylenia, dezinformacji i zaskoczenia przygotowano proces integrujący przedmiotową zasadę z planowaniem działań na poziomie taktycznym. Celem podjętej próby jest: przedstawienie założeń integracji procedury celowego inspirowania (lub potęgowania poznanej oceny zagrożenia) przeciwnika co do sposobu działania wojsk własnych i wykorzystania tej wiedzy do jego zmylenia z planowaniem działań taktycznych. Utworzona procedura badawcza składa się z metod teoretycznych i heurystycznych, a składa się z: abstrahowania, klasyfikowania, analogii bezpośredniej, jak i techniki definiowania. Publikacja ma następującą strukturę: wstęp, zasada Magrudera, uwarunkowania metodologiczne, przegląd literatury, mylenie jako część maskowania operacyjnego a korespondencja z zaskoczeniem, korzyści płynące z zaskoczenia, I wojna w zatoce perskiej – przykład z historii sztuki wojennej, ogólna charakterystyka procedury mylenia na poziomie taktycznym, właściwości etapów procedury mylenia na poziomie taktycznym, wzmocnienie procesu mylenia, relacja procesu planowania działań do procedury mylenia, przykład zastosowania zasady Magrudera w zarysie, wnioski, kierunki rozwoju, zakończenie, bibliografia.